Lenette van Dongen

“Mensen worden belangrijker dan spullen”

Keihard gewerkt heeft ze in haar leven. En dat doet ‘BlijEi’ cabaretière en musicalster Lenette van Dongen eigenlijk nog, met onder meer haar voorstelling Dat doet ze anders nooit? en de zorg voor haar moeder. Maar ze is wel zuiniger op zichzelf. “Ik maak me niet meer overal druk om.”

“Het leven wordt niet per se makkelijker naarmate je ouder wordt. Maar je laat wel meer los wat je energie kost. Al die druk die je op jezelf legt, met vragen als ‘hoe kom ik over?’ of ‘hoe zorg ik dat ik erbij hoor?’ Hondsvermoeiend! Door betere grenzen aan te geven, vloeit mijn energie minder weg. Het is niet dat ik niet aanspreekbaar ben, maar dit is gewoon wie ik ben. Dat geeft ruimte om meer te genieten. Het klinkt gek, maar ik leef meer met de dag. Ik doe mijn voorstellingen met veel plezier, maar verder ben ik graag thuis. Gewoon met een kopje thee op de bank, met mijn oude hondje naast me. Dat wordt zo onderschat.”

Ik ben graag thuis, met een kopje thee op de bank en mijn oude hondje naast me


Even een paar hallootjes

“Om fysiek vitaal te blijven, doe ik graag aan yoga. Ook ga ik weleens naar de sportschool. Maar ik wandel vooral graag met mijn hondje. Zij kan alleen niet zo ver meer lopen, dus we belanden regelmatig na een korte wandeling in een restaurantje verderop, waar ik vriendinnen tegenkom die ook een hond hebben. Los van lichamelijk fit blijven, zijn sociale contacten heel belangrijk om vitaal ouder te worden. Even een paar korte praatjes, even een paar ‘hallootjes’.”


Niet altijd tralala

“Op een dag is je stoel leeg, zeg ik weleens. Dan ben je er niet meer. Heb je dan gedaan wat je wilde doen? Heb je de kleding gedragen die je mooi vindt? Of altijd dat geruite overhemd en nooit die bloemetjes? Probeer het. En ga eens in je eentje op pad. Doe ervaringen op. Dit is het thema van mijn huidige voorstelling, met de toepasselijke titel Dat doet ze anders nooit. Ik stel deze vragen ook aan mijn publiek. Blijkbaar raak ik een snaar, want ze gaan in polonaise de zaal uit. Zij blij, ik blij. En dat terwijl ik zonder make-up, met mijn bril op en mijn chaotische hoofd op het podium sta. Nee, het leven is niet altijd tralala, maar je moet het wel meemaken. En vooral niet vergeten om mens te zijn en niet continu te werken en te rennen. In het verleden heb ik mooie prijzen gewonnen. Superleuk, en ook de lieve reacties erna. Maar eigenlijk kun je cabaret niet vergelijken, het is zo persoonlijk. En als je geen prijs wint, betekent dit niet dat jouw show niet goed is. Als mijn publiek het maar leuk vindt.”

Ga eens in je eentje op pad, doe ervaringen op

Metaforische inslag

“De Blij Ei Academie staat nu op een laag pitje. Het begon met leuke video’s van de wandelingen die ik met mijn hondje maakte. Ik benoemde wat ik zag en meemaakte, met een metaforische inslag. In coronatijd mondde dit dertien weken lang uit in liveblogs van een uur met stretchen, meditatie, dans, cardio en vooral plezier. Met zo’n 1.400 live volgers per blog en per week 60.000 views. Dit heb ik nog twee jaar elke maandag gedaan. Het was niet te zwaar, meer van: ik heb geen antwoorden, maar zo doe ik het. Op een gegeven moment wilde ik mijn inspiratie en energie in de nieuwe show stoppen. Toen heb ik mijn focus daar naartoe verlegd.”

De favorieten van Lenette

  • Gerecht: “In de jaren ’70 ontdekte ik de bananencake van het Londense merk Cranks. Anderhalve centimeter dik met walnoten erop. Blijft favoriet. Maar ik woon alleen, dus zelf bakken doe ik beter niet, want dan moet ik het zelf opeten.”
  • Liedje: “Waar ik mijn shows mee start: Shape of you van Ed Sheeran. Want daar kan ik zo lekker op dansen.”
  • Spel: “Skip-Bo. Dat kun je uren doen, terwijl je ondertussen lekker kletst, lacht en een biertje drinkt. Ik neem het ook mee op reis en soms vind ik mezelf terug met een groepje kinderen die ik niet ken en doen we dit spelletje.”
  • Bezoek: “De mensen van wie ik houd.”

Krul in de boter

“Toen ik nog met mijn ex Sjaak was, waren we met kerst en oudjaar meestal op vakantie, lekker naar de zon. Sinds mijn moeder alleen is komen te staan, ben ik altijd één kerstdag bij haar. De andere dag breng ik door met vriendinnen. Of met mezelf. Het leukst vind ik een lunch met familie en vrienden en een tafel vol lekkere broodjes, sapjes en ander lekkers. Geen tiengangenmenu’s, maar gewoon lekker eten met een extra krul in de boter en slagroom bij een ijsje. Ook met oudjaar geen grote party’s, maar liever een klein gezelschap om mee te kletsen. Mensen worden belangrijker dan spullen. Je ziet toch nooit een peperdure design stoel staan bij een graf? Ik heb genoeg mooie spulletjes hoor, maar ik heb zelf mijn materiële maximum wel bereikt.”

Gewoon plezier hebben

“Ik heb vorig jaar drie weken alleen door Canada gereisd en dit jaar in mijn eentje door Portugal. Volgend jaar, na afloop van mijn theatershow, heb ik een jaar vrij. Dan hoop ik lang en ver te reizen. Mits dat gaat met mijn gezondheid en die van mijn moeder. Er zijn nog zoveel andere culturen en manieren van leven om gelukkig te zijn. Verder heb ik geen grote plannen. Als ik kijk naar 2023, dan ben ik nog het meest dankbaar voor de goede dagen van mijn moeder. Dat ze straalt, geen pijn heeft en we samen een kopje thee of koffie kunnen drinken. Gewoon plezier hebben. Dat zijn voor mij de hoogtepunten. Ik heb geen bucketlist. Behalve die mooie reizen maken, lieve mensen ontmoeten en de mensen behouden van wie ik hou. Weg met dat gevoel van ‘ik ben niet goed genoeg’, maar juist genieten en blij zijn met de dag!”

Deel dit artikel

Vergelijkbare berichten

Samen de beste
zorg dichtbij